Pride Amsterdam

Barrie Stevens

”HET IS NOG STEEDS EEN HELE OPGAVE TE ZIJN WIE JE BENT”

Tekst: Paul Hofman
Foto: Remon van den Kommer
Video: Paradox Productions

Theaterboegbeeld Barrie Stevens: Artiest pur sang.
Op zeventienjarige leeftijd kwam hij uit het preutse Engeland naar Nederland. Een lange carrière op de planken volgt. Zestig jaar later is het tijd terug te kijken op die jaren, de liefde van zijn leven en Pride Amsterdam. Barrie Stevens (77) is dit jaar één van de boegbeelden van Pride Amsterdam. Tijdens het negendaags gebeuren zal hij veel van zich laten horen. ‘Drie avonden lang, op 3, 4 en 5 augustus zal ik dan in het Polanentheater staan met de bijzondere voorstelling Dood aan zee.’

Barrie geniet vanuit zijn woonkamer van het uitzicht op de Amstel. Honderduit praat hij over zijn leven, het ouder worden, zijn nieuwste voorstellingen en zijn ambassadeursrol. Met als rode draad: het volgen van je passie. Zijn woonkamer is een oase van rust in zijn drukke bestaan. Vlakbij zijn eettafel hangt een grote zwart-wit foto van Leen Jongewaard aan de muur. ‘Achttien jaar hebben we lief en leed gedeeld. Met ups en downs. ‘Hij betekende alles voor me, ik beschouwde hem als mijn broer, coach en lover.’

Benepen
’Ik was zo groen als gras toen ik naar Nederland kwam. Het Engeland met zijn benepen opvattingen over homoseksualiteit liet ik achter me om terecht te komen in het veel vrijere Amsterdam. Tja, het waren de opwindende jaren zestig. Wow, dit voelde zo goed.’ Al snel belandt Barrie als danser in ‘het vak’. ‘Ik voelde me als een vis in het water. Terugkijkend: ‘Eindelijk kon ik mezelf zijn, Niet van dat stiekeme gedoe met jongens. Gays in die tijd werden gezien als criminelen. Nee, ik kon hier voor honderd procent homo zijn.’ Hoewel Nederland zijn nieuwe vaderland is, kan hij Engeland niet loslaten. Regelmatig reist hij terug om zijn ouders te bezoeken. In 2019 krijgt hij zijn Nederlandse paspoort.

Multitalent
De theaterwereld geeft hem veel vrijheid. Gestaag ontwikkelt zijn loopbaan zich. Zingen, dansen, acteren, regisseren en verkleden kan Barrie als geen ander. Een van zijn sterke eigenschappen is zijn doorzettingsvermogen. Het bracht hem tot de meest bekende choreograaf en theaterster van ons land. Zo stond multitalent Barrie in musicalproducties als Heerlijk duurt het langst en De Jantjes. Hij straalt als hij vertelt over vroeger.

Ambassadeur
Of ik na moest denken om ja te zeggen tegen het ambassadeurschap? ‘Geen moment. Ik vind het een grote eer. Eindelijk kan ik iets teruggeven aan de mensen die mij gedurende de zestig jaar, die mijn loopbaan inmiddels omspant, hebben gesteund.’  En ook hebben geaccepteerd vanwege zijn homoseksualiteit, voegt hij eraan toe. ‘’Zo kan ik als Pride ambassadeur één op één steun geven aan mensen en hun verhalen aanhoren. Dat wil ik graag doen. Ik ben er voor hen.’

Dood
Enthousiast vertelt hij over zijn nieuwe toneelstuk Dood aan zee dat gebaseerd is op de roman Dood in Venetië van de Duitse schrijver Thomas Mann. ‘Mijn partner Leen Jongewaard is dit jaar 25 jaar geleden overleden. Er is zoveel niet uitgesproken. In dit stuk ga ik terug naar de plek in Zuid-Frankrijk waar hij is overleden en waar ik zijn as wil uitstrooien.’ Een soort afsluiting? Barrie denkt lang na. ‘Ja, ja. Ik zie het als het einde van een bijzonder deel van mijn leven. Het verhaal is verteld, het is klaar. Het is eigenlijk een mengeling van waarheid en fictie. Ik ontmoet daar een smakelijke man van dertig die werkt in het hotel waar ik verblijf. Met hem bouw ik een diepe band op.’ De bekende regisseur Gerardjan Rijnders heeft het script geschreven. ‘Ik ga het exclusief opvoeren tijdens Pride 2022.’ Het wordt een ontroerend stuk. Trots laat hij het theateraffiche zien van de voorstelling. Daarop staat een engelenbeeld met daarin verwerkt het gezicht van zijn Leen.’

Zorgen
Zorgen heeft hij momenteel wel over de toename van geweld tegen LHBT-ers. ‘Het is helemaal niet meer zo vrij als vijftig jaar geleden. Het is nog steeds een opgave om te zijn wie je bent. Dat vind ik verdrietig.’ Om iets voor de LHBT-community te doen, hoeft hij niet zo nodig op een boot tijdens de Canal Pride te staan. ‘Dat is niet aan mij besteed. Maar verder sta ik helemaal open voor alle andere dingen.’ Reikhalzend kijkt hij uit naar de Pride. ‘Ik kan niet wachten.. Na de jaren van corona kunnen we eindelijk weer leven, zegt Barrie. ‘Het was een ramp. Iedere keer dat we klaar waren voor mijn solovoorstelling, kwam er een lockdown. Om gek van te worden.’ 

My Gender, My Pride
Het thema My Gender, My Pride spreekt me aan. ‘Het zet me aan om na te denken over mijn leven, ook om de confrontatie aan te gaan met hoe alles is verlopen. Is het de wijsheid van de grijsheid? Hij valt stil. Zestig jaar heeft hij erover gedaan te ontdekken en te accepteren dat hij gay is. Hij is gelukkiger dan ooit. ‘Ik heb de perfecte balans gevonden in mijn leven.’ Niemand kan meer om Barrie heen.

Pride ambassadeur sinds 2022