“Aandacht voor kwetsbaarheid roze ouderen heeft topprioriteit”

(Tekst Paul Hofman)

Roze senioren zijn opgegroeid in een tijd waarin zij niet open konden zijn over hun geaardheid. Dat kon namelijk leiden tot discriminatie en zelfs uitsluiting.

Natuurlijk willen zij dat niet opnieuw meemaken. Als roze senioren afhankelijk worden van zorg is het voor hun belangrijk dat zij kunnen rekenen op LHBTi-vriendelijke zorg. Medewerkers van thuiszorgorganisaties en zorginstellingen dienen oog en oor te hebben voor hun achtergrond, behoeften en wensen. “Het moet voorop staan zijn dat zij zich veilig, vrij en gerespecteerd weten.” zegt René Goudsblom die zich als lid van de ouderencommissie bezighoudt met roze ouderen. In het dagelijks leven is hij als geestelijk verzorger werkzaam voor een Amsterdamse zorgorganisatie. Hierdoor bezit hij als geen ander veel kennis, ervaring en kunde op dit terrein.

Roze senioren weten als geen ander dat zij te maken kunnen krijgen met medewerkers, maar ook met leeftijdgenoten, die weinig of niets weten van seksuele diversiteit en hier onwennig tegenover staan, vertelt hij.

Ook komt het voor dat mensen vanwege hun cultuur of geloof afwijzend of, erger nog, veroordelend staan tegenover homoseksualiteit.

Op dit moment proberen veel zorginstellingen, die diversiteit in seksueel opzicht ondersteunen, zichtbaar en bespreekbaar te maken. Je kunt dan denken aan het organiseren van roze activiteiten tijdens Pride Amsterdam. Waar en wanneer deze activiteiten plaatsvinden, is te vinden op de Pride website www.pride.amsterdam en in de Nieuwsbrief Oud Roze die in veel van deze instellingen te raadplegen zijn.

“In de nieuwsbrief staat ook een actueel overzicht van de zorgcentra met een Roze Loper.” Dit kwaliteitscertificaat werd een aantal jaren geleden in het leven geroepen om aan te geven hoe het gesteld is met de LHBTi-vriendelijkheid van de betreffende instellingen. Het aantal instellingen met deze onderscheiding neemt de laatste tijd in rap tempo toe. Want het is namelijk niet langer acceptabel dat ouderen in het verzorgingstehuis weer de spreekwoordelijke ‘kast in gaan’