“IK BREEK LANS VOOR ROZE OUDEREN

Fotografie: Prisma Compositional
Video: Paradox Productions
Interview: Paul Hofman 

Voor drag queen Victoria False was het een grote verrassing dat ze werd gevraagd voor het ambassadeurschap. De agenda van de diva vult zich inmiddels met bliksemkracht. Pride Amsterdam had een uitgebreid interview met deze ‘oma van de drag queens’. “Zonder verleden is geen toekomst. Daarom is de oudere gay generatie zo belangrijk’.

Onopgemaakt komt Ger Poels het café-restaurant op een steenworp afstand van de hoofdstedelijke gay scene binnenlopen. Hij is het alter ego van Victoria False.

BETTE MIDLER
Het ijs is al snel gebroken als hij begint te vertellen over zijn leven, loopbaan en liefdes. Over het begin van haar carrière: “Ik was net zestien toen ik begon met travestie. Kort daarop vormde ik een vriend het duo Paradise Blossoms. Daarmee hebben we in alle nichtenkitten gestaan. Het was super.” Als Bloody Bette, een levensechte imitatie van de populaire zangeres Bette Midler, oogst hij veel succes. “De mensen gingen uit hun dak. In korte tijd stond ik in Berlijn, Londen en Parijs. Wat een geweldige jaren.”

PARIJS
De liefde brengt hem later naar Zwitserland waar hij gaat studeren aan een privé secretariaatsopleiding. De verlegen Limburgse jongen leert de Franse taal feilloos spreken. Lachend: “Ik was op die school de eerste en enige man.” De relatie gaat echter uit en Parijs met zijn talloze nachtclubs lonkt. Overdag werkt hij in een privé kliniek waar bekende Fransen als onder meer Simone Signoret en Mitterand kind aan huis zijn. Ger moet er keihard werken. De arts betaalt alleen de school en de metro. Veelbetekenend kijkt hij mij aan als ik hem vraag naar wat de arts er eigenlijk deed. “Het was een soort verslavingskliniek.”

Op een zonnige dag ontmoet hij op straat een accordeonist geschminkt als een Pierrot. Een half jaar lang treden ze samen dansend en zingend op. Omdat hij als jongen er heel androgyn uitziet, zijn een zwart jurkje, pruikje en lipstick genoeg om met Maurice op te treden waar deze al jaren komt. Met Maurice brengt hij een heerlijke tijd door. Zo kan hij tegelijkertijd van Parijs genieten.  Als Bette droeg hij veel make-up, in Parijs helemaal niets.

PARTITUREN
Hij is net 24 als hij teruggaat naar Nederland. “Inderdaad was het weer de liefde. Nu bracht die me naar Amsterdam. Vijf jaar krijgt hij hier zanglessen als tenor, maar tijdens een auditie voor het conservatorium blijkt al snel dat hij een bas bariton is. “Ik had geen zin de techniek te veranderen, opnieuw te beginnen en bovendien had ik niet de discipline die het vak van je vraagt. Ik ging liever dansen in de Roxy dan partituren studeren.” Door zijn zangstudie krijgt Ger diep respect voor klassieke zangers. “Het is een zwaar vak, het is ongekend wat je allemaal moet laten als je instrument je lichaam is.”Zijn stem klinkt als een klok. “Aan het begin van mijn zangstudie ontdekte ik dat ik bas/bariton was. Ik had echter geen discipline om met de zangstudie verder te gaan.” Hij is een levensgenieter pur sang, vervolgt hij. Uitgaan en feestjes liggen hem meer aan het hart.

Eind jaren tachtig ontmoet hij de dan net beginnende Dolly Bellefleur. “In het prille begin had Dolly haar eigen show in het kleine Anthony Theater op de wallen Ik was één van haar gasten in de show. Als ik aan die tijd terugdenk, wat was het een fantastische periode.” Het is tegelijkertijd de periode waarin zich een ziekte openbaart die een slag aanbrengt in de homo-gemeenschap. “Aids hakte er zo hard in. Ik verloor veel vrienden. ” Hij wordt te depressief om nog te kunnen zingen. Er kwam niets meer uit mijn strot. Valt even stil. “Ik miste mijn maatjes. Het grijpt me nog altijd bij de keel.”

MEER DAN EEN STEM
Hij beseft dat hij meer dan alleen een stem is en volgt zijn hart. Omdat hij zo goed Frans spreekt, heeft hij de banen voor het oprapen. “Ik ging bij een bank werken. Dat heb ik meer dan 25 jaar gedaan.” Gedurende deze jaren tijd hangt hij heel bewust zijn travestie kleding aan de wilgen.”

WEDDENSCHAP
Tien jaar geleden daagt een vriend hem uit en gaat een weddenschap aan met Ger. Volgens die vriend durft hij niet meer als drag op te treden. Dat laat hij zich niet twee keer zeggen. Hij gaat de weddenschap aan en wint. Onder de naam Victoria staat hij vervolgens op het podium. “Ik vond het een leuke verwijzing naar de oude koningin Victoria van Engeland. Later kwam de toevoeging False.” Met het Nederlandse woord vals heeft het niets te maken.  “Alles aan mijn uiterlijk is nep, van borsten tot billen en van wimpers tot haar. Maar een gemene vrouw is Victoria absoluut niet.” Maar als je haar belachelijk maakt, pakt zij je wel hard terug, verzekert hij. “Hoe ik me voelde toen ik weer op het podium stond? Het was alsof ik mijn hakken nooit had uitgedaan. Wow, wat een supergevoel. Wat een ervaring. Ik vergelijk het altijd met een verslaving.” Niet verwonderlijk dat hij besluit definitief zijn jurken uit de kast te halen.

De zomer van de Gay Games staat hem nog helder op zijn netvlies. “Het was een zomer die ik nooit meer vergeet. De stad trilde op zijn grondvesten.” Mijmerend: “Er was zoveel geluk in Amsterdam. Ik hoop die energie zo terug te vinden tijdens deze Pride. Ik was apetrots dat we toen hand in hand in hand konden lopen. Zo moet het eigenlijk altijd zijn.”

PROBLEEM
Met hart en ziel zal hij zich dit jaar als ambassadeur inzetten voor de oudere LGBT-er. Tijdens de Pride zal hij in verschillende bejaardenhuizen optreden. “Als ik die blije gezichten zie, dat doet me zo goed.” Dan stipt hij iets aan dat hij als een landelijk een probleem ziet. Als hij optreedt ziet en hoort hij verhalen over ouderen die elkaar uitschelden, buitensluiten en roddelen. “Dat doet me zo’n pijn. Vaak gebeurt het ook nog eens in het geniep. Homo’s en lesbiennes kunnen het heel zwaar hebben. Voor hen wil ik me inzetten.” Om eraan toe te voegen: “Ga nooit op Gods troon zitten.”

BARRICADEN
Het thema dit jaar spreekt hem enorm aan. “Het is belangrijk dat de oudere generatie niet vergeten wordt. Zij hebben voor ons op de barricaden gestaan en zijn opgekomen voor rechten voor LGBT-ers. Dat mag nooit vergeten worden. Zij hebben zware tijden gekend. Weet je dat ik vreselijk boos ben geworden toen die Nashville-verklaring bekend werd? We moeten echt oppassen dat de geschiedenis zich niet herhaalt.” Hij ziet het als zijn taak als ambassadeur een brug te slaan tussen twee generaties. “Jongeren van nu kunnen genieten van de vrijheid waar de generatie voor hen keihard voor gevochten heeft. Daar mag iedereen weleens bij stilstaan.”

Hij valt even stil en zegt dan: “Ik ben trots op wie ik ben. Ik heb zelf altijd de vrijheid genomen door te doen wat ik wilde. Heb me nooit ergens iets van aangetrokken. Nu ga ik voor de roze ouderen de strijd aan. Want uitsluiten mag nooit, toen niet, nu niet en in de toekomst ook niet.” Een vuriger pleitbezorger kunnen Pride Amsterdam en de ouderen zich niet wensen. “Leven is gewoon liefde”

“UITSLUITEN MAG NOOIT, TOEN NIET, NU NIET EN IN DE TOEKOMST NIET”

“IK TROK ME NERGENS IETS VAN AAN”

“DE GESCHIEDENIS VAN INTOLERANTIE EN DISCRIMINATIE MAG ZICH NOOIT HERHALEN”

Pride ambassadeur sinds 2019